Titaandioxide in cosmetica: wat is het, hoe identificeer je het en wanneer is het echt belangrijk?

De titaniumdioxide in cosmetica is een van de meest twijfelachtige ingrediënten voor mensen die op zoek zijn naar meer natuurlijke en bewuste producten. Het zit in make-up, zonnebrandcrèmes, tandpasta en andere persoonlijke verzorgingsproducten en het gebruik ervan is de afgelopen jaren onderwerp van discussie geweest.

Is titaniumdioxide gevaarlijk?
Moet het altijd worden vermeden?
Maakt het uit hoe het wordt gebruikt?

Zoals veel cosmetische ingrediënten, de sleutel is niet angst, maar het begrijpen van de context, de vorm en het type product.

Wat is titaniumdioxide in cosmetica?

Titaandioxide is een mineraal ingrediënt voornamelijk gebruikt voor zijn vermogen om:

• Witte kleur en ondoorzichtigheid toevoegen

• Licht weerkaatsen

• Beschermen tegen UV-straling

In cosmetica wordt het al tientallen jaren gebruikt en is het toegestaan door Europese wetgeving, op voorwaarde dat bepaalde gebruiksvoorwaarden worden gerespecteerd.

Hoe titaniumdioxide identificeren in INCI

Een van de voordelen van dit ingrediënt is dat het zich niet verbergt onder dubbelzinnige namen.

In de ingrediëntenlijst (INCI) kan het verschijnen als:

• Titaandioxide

• CI 77891

Als je een van deze namen tegenkomt, bevat het product titaniumdioxide.

CI 77891: wat het echt betekent

CI 77891 is simpelweg de code die titaniumdioxide identificeert als kleurstof in de internationale cosmeticanomenclatuur.

Hun aanwezigheid duidt niet automatisch op een probleem, maar de functie die het vervult binnen het product:

• Pigment

• Opacifier

• Fysiek UV-filter

Waar titaniumdioxide wordt gebruikt

Titaandioxide komt voor in:

• Minerale zonnefilters

• Make-up (foundations, poeders, schaduwen)

• Gekleurde crèmes

• Tandpasta

• Vaste deodorants

• Producten die een witte of ondoorzichtige afwerking vereisen

Niet alle toepassingen brengen hetzelfde blootstellingsniveau met zich mee, en dit is essentieel om te begrijpen wanneer het relevant kan zijn.

Het belangrijkste verschil: nano en niet-nano titaniumdioxide

Dit is het belangrijkste punt.

Niet-nano titaniumdioxide

• Grotere deeltjes

• Dring niet door de huid

• Traditioneel gebruik in cosmetica

• Veilig geacht in topische producten

Nano titaniumdioxide

• Extreem kleine deeltjes

• Verschillend gedrag

• Meer wetenschappelijk debat

In de Europese Unie, als titaniumdioxide nano is, is het verplicht om in de INCI te vermelden:

• Titaandioxide (nano)

Is titaniumdioxide gevaarlijk in cosmetica?

Uitwendig gebruik (gezonde huid)

• Dringt aantoonbaar niet door in de huid

• Toegestaan in Europese cosmetica

• Vooral veilig in niet-nanovorm

Belangrijkste risico: inademing

De meeste wetenschappelijke aandacht gaat uit naar inademing van fijne deeltjes, vooral in:

• Los poeder

• Spuitbussen

• Sprays

• Zeer vluchtige poedermake-up

Daarom zijn veel merken zich bewust van de gebruik niet in producten die kunnen worden ingeademd.

Wat de Europese wetgeving zegt

• Regeling: Verordening (EG) nr. 1223/2009

• Verplichting om nanovorm aan te geven

• Veiligheidsbeoordeling volgens producttype

• Beperkingen vooral met betrekking tot inhalatie

Een ingrediënt kan veilig zijn in een crème en niet aanbevolen in een spray.

Hoe je kunt beslissen of je het moet vermijden of niet

In plaats van ingrediënten te classificeren als "goed" of "slecht", is het nuttiger om deze vragen te stellen:

• Is het een poeder- of spuitbusproduct?

• Geeft het de nanovorm aan?

• Zal ik het elke dag gebruiken?

• Zijn er alternatieven die beter bij mij passen?

Kiezen voor bewuste cosmetica betekent begrijpen, niet elimineren zonder oordeel.